Techniek!

techniek3Op 6 juni ging Anouk met 14 leerlingen, 4 vaders, 2 opa’s en 2 juffen van haar school naar het Openluchtmuseum in Arnhem. Daar namen zij deel aan de finale van het Landelijk Techniek Toernooi. Een verslag van een creatieve dag.

Een prachtige zonnige dag! Wil je een idee krijgen van wat het Landelijke Techniek Toernooi inhoudt, bezoek dan de website en bekijk het filmpje; ze staan helemaal beneden vermeld. Maar lees eerst hoe het onze teamleden verging bij het aangaan van de volgende uitdaging: het maken van een parachute.

De opdracht: Bouw een parachute die zolang mogelijk blijft zweven. Gebruik al je energie voor een prachtig ontwerp.

Ontdek- en onderzoekfase
techniek1Ik ben begonnen met alle leerlingen het verschil tussen zweven en vallen te laten onderzoeken. We lieten zowel een glad als een opgefrommeld A4tje vanaf dezelfde hoogte, staand op een bank, naar beneden vallen.
 De leerlingen vertelden wat ze zagen gebeuren en bespraken de begrippen vallen, zweven en de invloed die de vorm en het gewicht hadden op de snelheid waarmee een voorwerp viel.

Daarna bespraken we verschillende dingen die zijn uitgevonden om iets of iemand te laten zweven. De kinderen kenden een hoop van deze uitvindingen; vliegtuig, paraglider, helikopter, vogel, vlieger, raket, satelliet, en nog meer.
 Bij de antwoorden van de leerlingen heb ik gelet op de relatie tussen vorm, waar het van gemaakt is (materiaal) en waar het voor is bedoeld (functie). Vervolgens heb ik de leerlingen verteld dat zij voor het Techniek Toernooi één van deze uitvindingen gaan maken waarmee mensen, dieren of dingen zachtjes naar beneden kunnen vallen; een parachute.

Ontwerp-, maak- en testfase
techniek2In deze fase van de voorbereiding heb ik de leerlingen de opdracht gegeven om in twee- of drietallen een ontwerp te tekenen van een parachute. Daarbij heb ik de volgende vragen gesteld, voordat zij daadwerkelijk aan de slag gingen met het maken van de parachute. Waar maak je de parachute van (plastic, papier)?
 Welke vorm krijgt de parachute (rond, vierkant, rechthoek, driehoek, anders)? 
Waarom heb je deze vorm gekozen? Hoe maak je de touwtjes vast? Wat maak je eraan vast?

Tijdens het maken van de parachute stelde ik onder meer de volgende vragen: Wat ga je gebruiken van je ontwerptekening? Hoe lang moeten de touwtjes zijn om de parachute rustig te laten zweven? Hoe groot moet de parachute worden?
 Wat wil je naar beneden laten zweven?
 Hoe zit dit aan parachute vast? Hoe is het gewicht (zwaar, licht)?

De leerlingen lieten hun probeersels en ontwerpen aan elkaar zien. Ze testten hun parachute door ze vanaf een gymnastiekkast los te laten. Het waren interessante gesprekken en analyses.

De wedstrijd
Ons team moest in 30 minuten twee parachutes maken van het materiaal dat de organisatie leverde. Onbevangen gingen de kinderen naar de ruimte waar de wedstrijd plaats ging vinden. Indrukwekkende heren en dames in toga’s en andere juryleden liepen daar rond.

techniek56

Van te voren werd aangegeven waar de jury op ging letten: Hoe creatief de gekozen oplossingen zijn. Of de vorm van de parachute een origineel is. Hoe de touwtjes aan de parachute bevestigd zijn. En zo meer. We hebben een fotoverslag van de voorbereidingen gemaakt dat de jury zou gebruiken bij de beoordeling. De jury vond het belangrijk om het proces te zien, dus van idee naar ontwerp naar uitvoering. Tevens was het van belang te laten zien hoe groot het gehalte ‘eigen inbreng’ van de kinderen is geweest.

Een van de leerlingen had speciaal voor de wedstrijd een zakje met batterijen van thuis meegenomen. Deze waren bedoeld voor de ‘energie’ die ze konden opwekken. Dat was immers het thema van de wedstrijd. Hij gaf ieder teamlid, en mij, een batterij in de hand: ‘Deze moet je vasthouden’ zei hij ‘Dat geeft extra energie als we de parachute laten vallen, dan blijft die langer zweven!’ Zelf nam hij de grootste in zijn hand, voor de meeste energie. Aan de parachute maakten ze als ‘bagage’ ook een batterij vast. De vracht woog zo meer dan 20 gram, dus werd er nog vlug een ander – lichter – poppetje aan de parachute vastgemaakt. We hadden een parachute! We mochten meedoen met de lancering!

Het uittesten van de parachutes vond in een andere ruimte plaats. Het team moest de parachutes lanceren vanaf een platform dat ongeveer 2,30 meter hoog was. Het platform had een hekje van aan de voorkant, waar de kinderen de parachute overheen moesten tillen om hem te kunnen lanceren. De parachute die onderweg naar de grond het langst in de lucht bleef had gewonnen.

We mochten onze parachute twee keer lanceren. Het ding bleef zweven en daar waren we trots op! De batterijen hebben goed geholpen! Ook keken wij met veel belangstelling naar de pogingen van de andere teams. Mooie parachutes. Een aantal kinderen hadden vliegeniersmutsen en -brillen op hun hoofd. Dat zag er wel heel professioneel uit! Als reactie hierop werd mij gevraagd: ‘Gaan zij zelf ook springen juf?’

Zo hadden we allemaal een heel een erg leuke en leerzame ervaring. In het Openluchtmuseum kon je verder mee met de tram, bij de smid om het hoekje kijken, een ijsje eten en de speciale techniekmarkt bezoeken. Er was veel te ontdekken en te onderzoeken. De lesbrieven en uitdagingen gaven veel ruimte om creativiteit aan te wakkeren bij de kinderen. Het laat mij, in de rol van leerkracht, weer ervaren dat het van wezenlijk belang is hoe je de kinderen hierin begeleidt en hen bevraagd. Het andere leden van ons team, die de uitdaging om een windmolen te bouwen aangingen, hebben een mooie prijs in de wacht gesleept. De kers op de taart.

Anouk

Dit bericht werd geplaatst op door .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.