Microverhalen

Ga eens naar de website microverhalen.nl  Wat je daar vindt zijn verhalen van 150 of minder woorden, geschreven door… tja, door wie er maar zin in heeft. Schrijf je in als verhalenverteller, zoek een afbeelding uit en schrijven maar. Hoe het precies werkt en vooral wat je ermee zou kunnen doen met, voor en door jou en je leerlingen, dat lees je in de onderstaande microverhalen, geschreven door de initiatiefnemer van microverhalen.nl: Hans Stavleu.

De docent

Henk is al jaren docent Nederlands op zijn scholengemeenschap. Hij is gek op taal. Allerlei genres verslindt hij. Klassieke en moderne literatuur, stripboeken, poëzie en essays, alles dat publiek toegankelijk is, leest hij en geniet er met volle teugen van.

Het werd tijd voor een volgende stap: ook de woorden, zinnen, alinea’s en verhalen van zijn leerlingen moesten eigenlijk publiek toegankelijk worden. Het zouden geen standaard opstellen moeten zijn, maar ultrakorte verhalen, microverhalen, flash fiction. Verhalen die je binnen een minuut kunt lezen en die emoties, ervaringen en gedachten weergeven.

Na wat gekibbel met de directie lukt het hem een aparte pagina op de website van de scholengemeenschap te krijgen met microverhalen van zijn leerlingen.

Het resultaat is verrassender dan hij ooit had gedacht. Leerlingen schrijven en publiceren ook uit zichzelf. Vrienden, kennissen en familie lezen de microverhalen en geven reacties op de website.

Henk werd docent van het jaar.

De leerling

Het initiatief om leerlingen aan de hand van microverhalen hun perspectief op leren en op de wereld te geven breidde zich langzaam uit naar andere vakken. Zo publiceerde Daniël zijn ervaringen met een van zijn Natuurkunde-opdrachten.

‘Weer zit ik thuis te puzzelen hoe ik die praktijkopdracht kan uitvoeren. Het lukt me maar niet om een goede methode te vinden om de golflengte van het geluid dat een orgelpijp produceert te bepalen.
Samen met mijn oom die nogal handig is, heb ik een mooie opstelling gemaakt met een koperen buis met aan een kant een luidsprekertje en aan de andere kant een kleine microfoon. We koppelden ze aan de computer en konden zo een geluidsdiagram op het scherm krijgen. Met formules en het nodige rekenwerk bepaalden we de golflengte van het geluid.
Hoe ik dat met een echte orgelpijp moet doen weet ik niet, maar ik weet nu alles over geluid.’

De school

Zoals elke woensdagochtend komt Jesper als eerste op de project-werkplaats. Binnen enkele minuten stapt Melina eveneens het atelier binnen. Sinds de start van het project, zo’n drie maanden geleden, kunnen ze het uitstekend met elkaar vinden. Melina trekt haar hoofddoekje recht, glimlacht en zegt “Goedemorgen Jespertje”. Jesper moet daar steeds om lachen, hij vindt het wel lief van haar dat ze een verkleinwoord gebruikt. “Goedemorgen Melinaatje,” zegt hij glimlachend.

Het is een forse uitdaging om met een groep leerlingen groenten en kruiden in de kelder van de supermarkt te laten groeien op basis van licht en voedingsrijke damp: aeroponics. Maar zoals Melina vaak zegt “Het besef voor voedsel in de toekomst geeft ons veel energie om dit te doen.”

Jesper veegt zijn hand voorzichtig door de eerste plantjes tijm, oregano en basilicum. Hij brengt zijn hand naar haar gezicht. “De geur van onze toekomst, Melinaatje,” zegt hij op verliefde toon.

Hans Stavleu
Toekomstverkenner onderwijs en
eigenaar van microverhalen.nl

Dit bericht werd geplaatst op door .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.