Nieuwsgierige aagjes… eh… oogjes!

Schermafbeelding 2016-04-10 om 10.47.16Met het volle programma op de basisschool komt er helaas weinig van grote projecten omtrent creatief denken. Tijdens mijn pabo studie heb ik onderzocht of het toepassen van korte spelletjes het creatief denken bij kinderen vergroot. Denk hierbij aan energizers, raadsels, puzzels en associaties. Deze zijn makkelijk in te zetten in plaats van andere bezigheden als er wat tijd over is.  

Het volgende spelletje heb ik al in veel groepen gedaan. Dat gaat dan ongeveer zo:

We hebben hard gewerkt vandaag en er is zowaar wat tijd over. De kinderen zijn heel braaf aan het werk met dingen die ze doen als ze klaar zijn met hun taken. Sommigen werken samen aan een project, anderen zitten achter de computer rekenspelletjes te doen, oefenen spelling, weer anderen maken nog wat werk af. Niemand let op mij. Mooi! Tijd voor actie. Stiekem maak ik het volgende tekeningetje op het whiteboard:

wat is dit cdoblogIk loop mijn gewoonlijke rondje door de klas om te kijken of ik nog kinderen hulp kan bieden. Dan zie ik een opgestoken vinger. Ik knik de jongen toe. “Juf, wat is dat op het bord?” De halve klas kijkt op en naar het bord. Ik kijk ook en zeg: “Oh, nu je het zegt… geen idee. Wat denk jij?” “Ja, uh, dat weet ik niet, moet het wat zijn dan?” Ik vraag hem: “Wat denk jij dat het zou kunnen zijn?”. Nu is de hele klas nieuwsgierig geworden. Een meisje zegt: “Het lijken wel twee oogjes, van een slak die over een muurtje kijkt.” “Of nee, een alien!” roept een jongetje. Kinderen staan op en lopen naar het bord. Ze beginnen enthousiast door elkaar te roepen. Even wat structuur aanbrengen… Niet veel later zitten alle kinderen weer op hun plaats. Ik vraag ze eens goed naar de tekening te kijken en zoveel mogelijk dingen te bedenken wat het zou kunnen zijn.

Ik geef nooit suggesties, ze gaan lekker hun gang. Kinderen die eerst niet durven, moedig ik aan. Als ze eenmaal iets hebben bedacht, gaan ze meestal helemaal los. Foute antwoorden zijn er immers niet. Het grappige is, dat het altijd volgens een bepaald stramien verloopt. In eerste instantie bekijken ze de tekening zoals hij er staat, rechtop. Dan krijg ik een hele rits antwoorden als de slak en de alien. Dan volgen er dingen op stokjes en palen, zoals verkeersborden, lolly’s, gesuikerde appels en bomen. Borsten worden ook genoemd, vooral in groep 6 ;-). En dan ineens is er eentje die zegt: “Het is een skateboard ondersteboven”. Sommige kinderen gaan dan zelfs met hun hoofd ondersteboven de tekening bekijken. Er volgen wat antwoorden als een kar, een auto, skates et cetera. De tekening wordt daarna gekanteld en dan zijn het ineens knoopjes aan een jas of twee liftknopjes. Uiteindelijk wordt de tekening ook van bovenaf bekeken, met als mooiste antwoord dat ik hierbij heb gekregen (uit een groep 8): “Twee Mexicanen die tegen een muurtje piesen”.

Een lesje creatief denken, zonder dat ze er erg in hebben. Even de dagelijkse routine doorbreken en de hersentjes nieuwe weggetjes laten inslaan. Leren creatief te denken, het kan zo simpel zijn, soms.

mylenemcilveen2Mylène Mcilveen
Leerkracht bovenbouw IKC Vankampen Vlaardingen

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst op door .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *